Bij de invoering van de Wmo in 2007 werden gemeenten verantwoordelijk voor de zelfredzaamheid en participatie van inwoners met een beperking. Het was de bedoeling dat zij hun beleid zouden aanpassen aan de behoeften van van ouderen en gehandicapten.
In de praktijk kijken ambtenaren echter meer naar waar gehandicapten récht op hebben, dan naar wat ze nódig hebben, concluderen onderzoekers van het Instituut Beleid en Management Gezondheidszorg (IBMG) van de Erasmus Universiteit Rotterdam. Dat meldt het Nederlands Dagblad.
